كهكشان راه شيرى « 1 » هستند و فاصله آنها با زمين ما به ده مليون سال نورى مىرسد . شناخت اين كهكشانها در مرحله اول پايان يافته و بسيارى از دانشمندان راى به اين نتيجه رسانده كه « كون و هستى » يا به سوى توسعه و گسترش بىنهايت پر مىگشايد و يا به ناچار بايد به سوى درون [ و فشردگى ] كشيده شود . كون و هستى در قرآن كريم : قرآن كريم كه آخرين كتاب آسمانى است ، با روشنى هر چه تمامتر ، از حقايق اساسى عالم هستى و آفرينش آن پرده برمىدارد و توضيح مىدهد كه : هر چه در « كون و هستى » است نشان آفرينش « خداى خالق و ربّ العالمين » است . خداوند ، ماه و خورشيد و آسمانها و زمين و ما بين آنها راى در اندازهء متناسب آفريده است . قرآن كريم در اين باره مىفرمايد : بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ . هستىبخش آسمانها و زمين اوست . و هرگاه فرمان شدن چيزى را صادر كند ، تنها مىگويد : موجود باش ! و آن چيز ، فورى موجود مىشود . « 2 » واژه « بديع » در آيه دليل آن است كه خداوند اشياء را از نيستى به هستى آورده است . علّامه راغب اصفهانى در كتاب « مفردات » مىگويد : « واژه « بدع » به معناى آن است كه چيزى بدون نياز به « ماده » و نمونه و « الگو » پديد آورده شود . اين واژه هرگاه درباره خداوند و در رديف يكى از صفات و اسماى حسناى الهى به كار مىرود ، معنايش آن است كه خداى عزّ و جلّ اشياء را از نيستى آفريده است . » قرآن كريم در جاى ديگرى مىفرمايد : هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ يَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ . اوست خدائى كه آسمانها و زمين را به حق آفريد ، و روزى كه [ به هر چيز ] مىگويد : موجود باش ! فورى موجود مىشود . « 3 »

--> ( 1 ) - MILKYWAY . ( 2 ) - بقره / 117 . ( 3 ) - انعام / 73 .